Langzaam is de schemer
duisternis geworden en is zij uit het
aardse leven weggegleden.

Je was een rots in de branding
Je koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen.. je had de wind niet mee

Elk afscheid is de geboorte van een herinnering..

Achter je ligt een leven van werken en plicht
en juist dat bepaalde in alles jouw gezicht
Flink was jij je hele leven
moedig ben je tot het eind gebleven
Flink wil je nu dat wij zullen zijn
maar afscheid nemen doet ons zo'n pijn.

Vissen was zijn lust, dat was zijn leven,
Hij was vaak aan de waterkant
Totdat de Gróte Visser riep
En nam hem bij de hand